ในการสร้างสรรค์ผลงานของตัวผู้เขียน มีความมุ่งหมายและวัตถุประสงค์ที่จะให้ผลงานเป็นสื่อสะท้อนไปให้เห็นถึง สาระที่จริงแท้ในตัวศิลปะวัตถุและพิธีกรรมที่มีความเกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนา โดยมุ่งหวังเพื่อการจรรโลงจิตใจให้ผู้คนหวนคิดถึงความจริงแท้ที่อยู่ลึกลงไปในตัววัตถุ ตัวพิธีกรรม อันเป็นสัจธรรม มีความบริสุทธิ์ด้วยตัวมันเองโดยมีคติความเชื่อหรือมายาคติบางส่วนที่เป็นสิ่งชักนำ ปูพื้นฐานในการทำความเข้าใจในเนื้อหาสาระที่ลึกซึ้งขึ้นต่อไป
การเปลี่ยนที่อยู่ของพระพุทธรูป จากภายในวัด จากบนแท่นพระประธาน จากภาพจิตรกรรมฝาผนังมาอยู่ในหอศิลป์บนงานศิลปะ บทบาท หน้าที่ ความสำคัญ ขององค์พระพุทธรูปจะถูกปรับเปลี่ยนไปด้วยเช่นกัน นัยยะของพระพุทธรูปในหอศิลป์ไม่ใช่เรื่องของความศักดิ์สิทธิ์ ศรัทธา แต่จะเป็นนัยยะเชิงสุนทรีย ความงาม ความหมาย ของการหยิบจับแง่มุมในการนำเสนอที่ตอบโจทย์ทางความคิดของคนทำงานศิลปะเข้ามาแทนที่ แต่สิ่งที่ยังคงอยู่ก็คือ คติความเชื่อที่แฝงมากับองค์พระพุทธรูป ซึ่งสิ่งนี้ก็คือ มายาคติ นั้นเอง
ทัศนะเบื้องต้นได้กล่าวมา ตั้งอยู่บนเจตนาที่ดี มายาคติกับรูป-วัตถุในพุทธศาสนา ณ ที่นี้ มิได้ต้องการปฏิเสธหรือต่อต้าน วัตถุหรือพิธีกรรมต่างๆ สิ่งเหล่านี้ต้องดำรงอยู่เพราะมีความสำคัญเปรียบเสมือนบันไดขั้นแรกที่จะก้าวไปสู่ขั้นที่สูงขึ้น การนำเสนอในนัยยะของผู้เขียนนี้ เป็นการสะท้อนมุมมองและความคิดหนึ่ง ที่เมื่อบุคคลได้ตระหนักรับรู้ถึงมายาคติที่แฝงอยู่ในวัตถุ ในพิธีกรรมนั้นๆแล้ว ก็ไม่ควรไปยึดติดถือเอาความเชื่อนี้มาเป็นสาระสำคัญจนเกินไป แต่ควรมองให้ลึกลงไปถึงความจริงแท้ในตัววัตถุ ตัวพิธีกรรม
ทั้งนี้ ผู้เขียนยังหวังว่าผลงานจะสามารถสะท้อน กระตุ้นเตือนในเรื่องของความงาม ความจริงแท้ต่อวัตถุต่างๆได้ นอกเหนือไปจากวัตถุที่มีความเกี่ยวข้องกับศาสนา ซึ่งจะเป็นสิ่งดีที่ทำให้บุคคลมีความเข้าใจในเรื่องมายาคติที่ครอบงำการสื่อความหมายของสิ่งต่างๆได้อย่างลึกซึ้ง หลากหลาย สามารถนำความรู้และทัศนะ มุมมองในการมองวัตถุที่ได้จากผลงานไปประยุกต์ใช้ในการมองวัตถุ เหตุการณ์ต่างๆได้อย่างลึกซึ้ง เข้าใจในเนื้อแท้ของสารที่สื่อออกมา ไม่ว่าวัตถุนั้นๆจะถูกปรับเปลี่ยนที่อยู่หรือบทบาท หน้าที่ไปอย่างไรก็ตาม
